Kodeks etyczny

KODEKS ETYKI ZAWODOWEJ PSYCHOTERAPEUTY POLSKIEGO TOWARZYSTWA PSYCHOTERAPII HUMANISTYCZNO-EGZYSTENCJALNEJ

Wstęp

Psychoterapeuta humanistyczno-egzystencjalny to osoba, która ukończyła całościowe szkolenie z zakresu psychoterapii, jest świadoma tradycji, wartości, metod, osiągnięć i aktualnego rozwoju podejścia humanistyczno-egzystencjalnego w psychoterapii i jest rzetelnie przygotowana pod względem teoretycznym, praktycznym(w znaczeniu doświadczenia klinicznego, umiejętności praktycznego stosowania technik, interwencji i interpretacji terapeutycznych, kierowania procesem terapeutycznym i uczestniczenia w nim) i osobowościowym do wspierania rozwoju osobistego
i prowadzenia procesu terapeutycznego Klienta.

Psychoterapeuta w swojej pracy kieruje się wyłącznie dobrem Klienta. W trakcie procesu terapeutycznego przyjmuje postawę fenomenologiczną, a zatem bez żadnych uprzednich i założeń, w pełni i autentycznie wchodzi w świat przeżyć i doświadczeń Klienta, nie ocenia, świadomie nie narzuca Klientom własnego systemu przekonań i wartości, jak również szanuje prawo Klienta do posiadania własnych, odmiennych poglądów. W swoich działaniach kieruje się rzetelną wiedzą, wrażliwością, świadomością i dojrzałością emocjonalną oraz bezwarunkowym szacunkiem dla indywidualności, osobowości i potencjału rozwojowego drugiego człowieka.

Celem psychoterapii humanistyczno-egzystencjalnej jest dążenie do poprawy kondycji psychofizycznej Klienta, wzmocnienia procesów prowadzących do coraz głębszej integracji osobowości, odkrywania autentyczności, wolności, odpowiedzialności w kształtowaniu własnego życia i tworzenia relacji, rozpoznawania i realizacji indywidualnego potencjału rozwojowego oraz poszerzania i pogłębianie zdolności do konfrontacji z problemami egzystencjalnymi.

Standardy etyczne zawodu psychoterapeuty służą ochronie interesów Klientów przed nieetycznym stosowaniem psychoterapii przez psychoterapeutów i osoby szkolące się
w psychoterapii. Zasady etyczne odnoszą się jedynie do działalności zawodowej psychoterapeuty. Klientem jest każdy uczestnik psychoterapii indywidualnej, grupowej, małżeńskiej/rodzinnej, treningu grupowego związanego z psychoterapią i procesem szkolenia.

 

1.Kompetencje i rozwój zawodowy psychoterapeuty

  1. Psychoterapeuta podejmuje się prowadzenia procesu terapeutycznego tylko wówczas, kiedy jest pewien, że ma odpowiednie umiejętności i wiedzę do prowadzenia terapii Klienta.
  2. Psychoterapeuta zobowiązany jest do korzystania z superwizji swojej pracy zawodowej
    w celu dbania o jakość świadczonych usług oraz minimalizowania ryzyka popełniania błędów.
  3. Psychoterapeuta zobowiązany jest do stałego podnoszenia swoich kwalifikacji
    i aktualizowania wiedzy, a także dbania o swoją kondycję psychiczną i fizyczną.
  4. Psychoterapeuta – w wymagających tego sytuacjach – korzysta z pomocy innych profesjonalistów.
  5. Psychoterapeuta nie podejmuje się zadań i nie uczestniczy w działaniach (wykłady, seminaria, wywiady, aktywność w środkach masowego przekazu), które nie są zgodne ze standardami zawodowymi zapisanymi w niniejszym Kodeksie.

2. Świadomość psychoterapeuty

  1. Psychoterapeuta świadomy jest tego, jak jego własna fenomenologia (ograniczenia, potrzeby, wartości, poglądy, historia osobista) wpływają na Klienta.
  2. W przypadku problemów osobistych i/lub konfliktów wewnętrznych, mogących wpłynąć niekorzystnie na odbiorcę świadczonych przez niego usług, psychoterapeuta zobowiązany jest to odbycia superwizji, konsultacji lub terapii własnej.

3. Tajemnica zawodowa

  1. Psychoterapeuta ma obowiązek dbać o tajemnicę procesu psychoterapeutycznego, co oznacza zachowanie poufności wszystkich informacji przekazywanych przez Klienta oraz faktu jego udziału w procesie psychoterapii.
  2. Tajemnica może być uchylona, na prośbę Klienta lub w szczególnych okolicznościach
    – gdy istnieje niebezpieczeństwo związane z zagrożeniem jego życia lub życia, czy zdrowia innych osób.
  3. Psychoterapeuta korzystając z superwizji czy interwizji omawia proces Klienta w taki sposób, aby zachować jego anonimowość, przekazuje informacje tak, by uniemożliwić identyfikację Klienta.
  4. Psychoterapeuta konsultuje się w sprawie Klienta jedynie z psychiatrami, psychoterapeutami i psychologami w uzasadnionych przypadkach i w określonym zakresie.
  5. Psychoterapeuta musi uzyskać zgodę Klienta na dokonanie zapisu elektronicznego sesji lub pisemną zgodę jego prawnego pełnomocnika.
  6. Jeśli psychoterapeuta chce użyć materiałów/informacji pochodzących z zapisu psychoterapii do celów szkoleniowych, konferencyjnych, certyfikacyjnych, czy publikacji, musi uzyskać zgodę Klienta. Materiał uzyskany w pracy z pacjentem musi być starannie zabezpieczony przed możliwością zidentyfikowania Klienta. Psychoterapeuta dba o anonimowość Klienta poprzez zmianę jego imienia, nazwiska i innych charakterystycznych danych.
  7. W sytuacji, gdy istnieje prawdopodobieństwo, że Klient w pewnym okresie swojego życia nie będzie mógł być w pełni odpowiedzialny za siebie, psychoterapeuta prosi o wskazanie przez Klienta innej osoby, do której będzie mógł on się zwrócić w sytuacji kryzysowej.

4. Kontrakt terapeutyczny

  1. Proces terapii powinien być poprzedzony zawarciem kontraktu między terapeutą i Klientem. Kontrakt zawarty pisemnie bądź ustnie obowiązuje obie strony.
  2. Udział w psychoterapii jest dobrowolny.
  3. Psychoterapeuta podczas zawierania kontraktu jasno informuje Klienta o swoich: umiejętnościach, kwalifikacjach, doświadczeniu, metodach pracy, wysokości honorarium, formach płatności, zasadach odwoływania sesji, intensywności kontaktu, superwizji.
  4. Psychoterapeuta daje gwarancje Klientowi, że na jego proces terapii nie będą miały wpływu osoby trzecie, ani żadne opinie, czy zasady z zewnątrz.
  5. Czas trwania terapii, ewentualna zmiana terapeuty w trakcie procesu terapii oraz moment zakończenia relacji terapeutycznej jest ustalany wspólnie z Klientem na drodze porozumienia.
  6. W przypadku kryzysu osobistego lub długotrwałej choroby psychoterapeuta jest zobowiązany zabezpieczyć dobro Klienta.
  7. Każda zmiana pierwotnych warunków umowy wymaga renegocjowania całości kontraktu.

5. Relacja terapeuta – klient

  1. Relacja Klient – terapeuta jest relacją zawodową, w której najważniejsze jest dobro Klienta.
  2. Psychoterapeuta nie utrzymuje relacji towarzyskich i seksualnych ze swoimi klientami
    w trakcie trwania terapii.
  3. Psychoterapeuta może podjąć relację towarzyską i/lub seksualną z byłym Klientem po co najmniej 2 latach od zakończenia terapii.
  4. Psychoterapeuta nie przyjmuje do terapii osób bliskich, rodziny oraz innych członków  prywatnego otoczenia swojego Klienta.Za wyjątkiem sytuacji, gdy mamy do czynienia
    z terapią małżeńską lub rodzinną.
  5. Psychoterapeuta nie wykorzystuje swojej pozycji w relacji z Klientem i jego zależności do celów pozaterapeutycznych.
  6. Kontakt fizyczny w procesie terapii jest dopuszczany wyłącznie, gdy służy Klientowi
    w osiąganiu celów terapeutycznych. Terapeuta za każdym razem musi uzyskać zgodę Klienta na taki rodzaj kontaktu.

6. Terapia dzieci i młodzieży

  1. Rodzice lub opiekunowie prawni, muszą zostać poinformowani o podjętych działaniach terapeutycznych.
  2. Wymagana jest zgoda rodzica/opiekuna dotycząca objęcia nieletniego opieką terapeutyczną.
  3. Psychoterapeuta ma prawo informować rodziców/opiekunów o przebiegu terapii. Nie łamie tym zasady poufności. Jednocześnie każdorazowo powinien adekwatność takiego działania rozważyć.
  4. Jeśli terapeuta stwierdzi, że nieletni Klient doświadcza przemocy lub jest ofiarą nadużycia seksualnego, jest zobowiązany do zainicjowania odpowiednich działań zabezpieczających dziecko przed nowymi urazowymi doświadczeniami.

7. Reklama usług terapeutycznych

  1. Psychoterapeuta nie wprowadza w błąd odbiorców reklamy co do swoich kwalifikacji, doświadczenia, sukcesów psychoterapeutycznych, stopnia naukowego, opłat itp.
  2. Psychoterapeuta w opisie usług nie krytykuje, nie ośmiesza, nie porównuje skuteczności prowadzonej przez siebie terapii z innymi modalnościami w zakresie psychoterapii.
  3. Psychoterapeuta stara się skorygować nieprawdziwe sądy wygłaszane przez innych dotyczące jego pracy oraz psychoterapii jako takiej.
  4. W przypadku, gdy psychoterapeuta nie posiada odpowiednich umiejętności do prowadzenia procesu terapii Klienta, kieruje go do innego specjalisty.
  5. Reklama podlega regulacjom prawnym.

8. Szkolenia

  1. Psychoterapeuta w roli nauczyciela, trenera, superwizora stara się przekazywać wiedzę zawodową w sposób obiektywny i rzetelny.
  2. Psychoterapeuta nie podejmuje się szkolenia w zakresie psychoterapii osób, które nie mają odpowiednich kwalifikacji.
  3. Psychoterapeuta nie nawiązuje relacji o charakterze seksualnym z osobami pozostającymi w szkoleniu.
  4. Psychoterapeuta nie wykorzystuje swojej pozycji w relacji z osobami szkolonymi do zaspokajania własnych celów.
  5. Reklama kursów i szkoleń psychoterapeutycznych powinna zawierać rzetelny i jasny opis przekazywanej wiedzy i umiejętności, ceny usług, kryteriów kwalifikacji oraz kompetencji zespołu szkolącego.